Gjithmonë pret

Më pret kur kthehem. Gjithë gëzim duke tundur bishitin, ç’them bishtin, tundet i tëri. Më pret kur jam e zënë. Më pret derisa zgjohem në mëngjes për të më mbuluar me ledha . . . Më lëpin veshët çdo ditë. Pret kohën time për çdo gjë, shetitja, ushqimi, loja, përkdheljet. Pret si qen. Si qen pronarin. Pikerisht . . .

Mësoj se unë për vete nuk pres dot. Humb durimin shpejt. Acarohem kur nuk përmbush programin, kur pres dikë, kur nuk përgjigjen pyetjes.  Vij nga një epokë “shtatanikësh” e cila do të mbarojë punë menjëherë. Nuk pret as stinët as motin. Nuk pret. Vij nga epoka ku më i shpejti fiton. Vërtitem me nxitim  se as ata që dua nuk presin . . . Dhe për ti kënaqur më duhet të vrapoj.

Mësoj prej qenit  se dashuria e ndalon kohën dhe pret . . . dhe nëse dua të fitoj duhet të pres.

Advertisements

3 mendime mbi “Gjithmonë pret

Lini një Përgjigje

Ju lutemi, bëni hyrjen me një nga këto metoda që të postoni komentin tuaj:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s