Vintage Pjesa 1

Çfarë është Vintage? Makina e vjetër? Fustani demode? Fjala Vintage i ngjan pak fjalës stazhonuar, pra si vera që me kohë bëhet më e mirë. Stili Vintage ose Retro ka marrë dhenë kohët e fundit. Ka prekur  shijen tek veshjet, makinat, shtëpia dhe muzika. Nuk e di se çfarë i shtyn njerëzit të kthehen tek kaluara. Mbase nostalgjia. Disa ama nuk mjaftohen të ndjekin rrymën e modes por duan të ndihen rehat me stilin e veshjes apo që rrethohen në shtëpi. Personalisht më pëlqen të përziej elemente Vintage në stilin tim pak eklektik dhe gjithmonë në ndryshim.  Ama, ka të tjerë që me besnikëri kanë vendosur të kthejnë jetën e tyre në një udhetim në kohë.

Capture

Ju prezantoj këtë çift të lezetshëm.  Vizito profilin e tyre në Instagram 1930_cherie

Ata do t’ju japin  një ide se çfarë do të  thotë një stil Vintage. Atyre u pëlqen  1930 dhe rrotull dhe me sa duket nuk ka të bëj  veç me veshjen  por me shijimin  e jetës e bazuar  në kulturën e kaluar. Kjo nuk do të thotë se janë të prapambetur  apo të çmendur, thjesht  kanë një shije  tjetër. Madje pas kë tyre veshjeve jashtë mode fshihen  mendje modern dhe mjaft  të ndritura!

Më pëlqen  të shoh  persona  që kanë  guximin  të jenë vetvetja.

Capture1

Ajo me sa duket  shet nga koleksioni  i saj në dyqanin  online Catherines Vintage Shop! Pra pasioni  unë mund të jetë  edhe përfitues! 

Më thoni  çfarë dini  për stilin  Vintage!

A keni menduar  ndonjëherë të vishni  diçka  ndryshe  nga ç’është  moderne?

Si do të ndihesh sikur të shikoje  njeri  i veshur totalisht si 1930?

A mendon  se ke një veshje Vintage më dërgo  fotot  e tua!  Më kontakto! 

Pictures by cortesy  1930_cherie

Advertisements

Përvoja e shijes

Ekziston një menyrë për të udhëtuar. Një mënyrë për të shijuar gjëra të reja. Ngjyra frymëzuese, aroma të panjohura, është ushqimi. Të provosh ushqime  të reja besoj se ndikon  tek mendja jonë. Na hap horizonte, na çliron  nga zakonet e përditshme. Trondit  pak qiellzen e nëmur  nga gjella  e mërzitshme. Kam vënë re se njerëzit që nuk janë të hapur  në ushqim  … janë disi  të mbyllur  në mendje. Kapen  pas një shije  dhe nuk e lëshojnë.

Kam provuar  ushqimin  Indian. Ishte përvojë intense  shije. Mu duk sikur brenda gojës  pati një festë  me fishekzjarr!  Aromat, erzat, ngjyrat, konsistenca  … dhe enet më çuan  larg  në  ëndrra të ngjyrosura.

Bota jonë nuk është e vetmja, nuk është  më e keqja as më e mira. Bota jonë e vogël duhet  të hap dritare  sa do të vogla që  të futet dritë.

Me siguri do të kthehem tek Chakra jonë.

Një restorant  i lezetshëm, ku mund të hash  me qejf  dhe të kapërdish  një kapsul  Indie. Website  i tyre Chakra jonë  ka shpjegime  të kënaqshme  për ushqimin  që serviret.

Ushqimi  bëhet  pjesë  e jona  … nëse ne jemi  çka  hamë, unë po ndihem  pak indiane. Chakra jonë shumë faleminderit!

Etika në rrjet 

Ndihesh i bombarduar  nga mesazhet? Sapo hap internetin  nuk din kujt  i përgjigjesh më parë? Takon shoqen dhe e nehur të kërkon llogari  – Hë moj si ma le “seen” ? – 

Nuk ka nevojë ti përgjigjesh!

Na duhet  të jemi online për punë, po flasim  me dikë, apo thjesht  për  qejfin tonë. Ja që … një rrëbesh  tingujsh  na kujton  se miqtë  e dinë  se jemi  online. Mund  të vendosim  opsionin  të mos dukemi  online por sinqerisht dhe sikur mos ta vëmë  … cili është problemi?   Ndihu  i lirë të mos përgjigjesh. Ndihu  i lirë të zgjedhesh kohën të përgjigjesh  kur ke qejf apo mundesh. Mund të lexosh mesazhin dhe të vendosesh ta lësh  “seen”! Po po! Nuk kemi  nevojë  për këto  lloj varësi. 

Pra, anasjelltas  nuk ka pse të mërzitemi nëse  tjetri  nuk na përgjigjet. Të pranojmë  se  nuk jemi  qendra  e botës. Të pranojmë  se tjetri nuk na ka veç  neve  që komunikon. 

Një ditë me mua 

Udhëtim fotografik – Galeria e Arteve

Kalova çaste  të bukura midis  ngjyrave të Qamil Grezdes.

Piktori  gjakovar  i diplomuar në Itali.

Nuk mund të komentoj  shumë pasi nuk kam kompetencë. Do t’ju tregoj veç atë  që ndjeva.

Dhembje  të fshehura, poshtë  ngjyrave  gënjeshtare me maturi  dhe talent. Peisazhe  tepër të ëmbla për të qënë të vërteta. Vallë  të ketë  qënë realiteti  apo ëndrra e tij?

Portretet  më ngelën  në mendje. Të fuqishme … atje mu duk sikur pash  shpirtin  e artistit  nëpërmjet  tiparëve  të personit.

Nuk ka nevojë për ngjyra  për  të parë  ngjyrat.

Kohë  e fituar gjithmonë në Galeri. Atje njeh  Artin  dhe njeriun.

Rreze

Më kaloftë rrezja nga zemra.

Zemra kristal shumëkëndësh ndriçoftë.

Më shpoftë shpresa të ndriçohem përseri.

Më kaloftë rrezja në sy.

Syri kristal shumëkëndësh ndriçoftë.

Më shpoftë guximi të forcohem përsëri.

Më kaloftë rrezja jote të jetoj përsëri.

Picture by @hajdeseflasim _

Croatia, Dubrovnik

A mbahet qeni në shtëpi? 

Në momentin  që Perla hyri në jetën  tonë na ra një  shi këshillash në kokë. 

Qeni nuk mbahet, qeni nuk mbahet në shtëpi,  qeni mban erë  tërci -vërci  … madje se fundmi më thanë  se paska  energji  negative. 

Mirë, bëra  ca kërkime, që në lashtësi pothuajse në të gjitha kulturat  e zhvilluara  mbaheshin  kafshë veç  për shoqeri. Madje këto ishin nganjëherë  kafshë  që sot nuk mund të quhen  shtëpiakë. Më vone mësojmë dhe nga historia  e përcjellur nga pikturat se shpesh edhe në Evropë  paraqiten  njerëz  zakonisht  të një farë shtrese  sociale me kafshen  e tyre  të preferuar. Vet fjala  “kafshë  shtëpiake” na sugjeron  zgjidhjen  logjike. 

Normal mbajtja  e një kafshe  kërkon  disa përgjegjësi dhe përkujdesje.  Gjithsecili nga ne duhet  patjetër të mendohet para se ta marrë. Të jetë  i vetëdijshëm se duhet çuar tek veterineri  dhe të bëjë vaksinat. Gjithashtu të jetë i sigurt se nuk ka alergji  apo probleme  të tjera  që bien ndesh me shendetin. Mbitëgjitha t’i dojë.  Kafshët  nuk janë orendi  apo lodra. Prandaj nëse nuk mund ta marrësh  përsiper  mos merr më mirë ose merr një peshk. 

Qeni ka nevojë për një farë  lloj  stervitje. Për vete nuk kam qejf  ta ekzagjeroj  pasi dua që Perla  të mbetet  sa më shumë  qen të jetë e mundur. Shtëpia  ka gjithmonë  levizje, shapka  dhe lodra të saj  verdall. Viti  i  parë është  i vështirë. Por a nuk është  njësoj me njerëzit? 

Dashuria  që të fal qeni  është  veç  një shtesë  e mirë  jetës.  Unë jam bërë pak më e mirë që kur Perla është me mua. 

Po, për mua qeni mbahet  në shtëpi. 

Mbetsh atje  dritë

Bie errësira…dhe  sheh dritë.

Shkëlqime të imta jete.

Pikla rrezatuese shprese.

Shpime në qiellin pafund, janë yje.

U dashka të bjerë errësira  herë-herë, se shoh që paska mbetur pak dritë edhe në syte e mi.

Mbetsh atje dritë.

Etika në rrjet 

Dëgjova dikë që tha:  -“Likes” në Instagram  janë bërë si qokat!- Sa e vërtet!

Po zëvëndësohen  marrëdhëniet njerëzore me dërgime emoji patetike. 

Qokat  le të mbeten qoka njerëzore. Nëse për  shpejt  komenton  në  Instagram apo Facebook, kjo nuk e zëvëndëson as urimet as ngushëllimet. 

Nëse mendon se një mesazh  mjafton, përpiqu të shkruash fraza nga zemra. 

Keqkuptim apo “moskuptim”? 

Sa lehtë e shpesh  i japim fund bisedes me: -me siguri  ka qënë keqkuptim-. Sigurisht, ashtu  do të jetë.  Sigurisht ashtu  leverdis  të jetë! Nuk ka shpjegim tjetër as shpetim tjetër!

Në disa raste le ta quajmë “moskuptim”. Po po, se ç’emër  ti japësh  kur nuk duan të kuptojnë?  Ç’emër ti japësh kur më mirë  i uron  të jenë  të mangët…

Keqkuptimet lindin, lindin tek njerëzit që kuptojnë…e nganjëherë gabojnë.

“Moskuptimet” lindin tek njerëzit  që nuk duan  të gabojnë  dhe vendosin  të  mos kuptojnë.

Zgjidhja? Unë e kam gjetur me dhembje  dhe rrugë të gjatë. Kur nuk duan  të kuptojnë  është  vendim  dhe duhet  respektuar. Çfarë provoj të bëj?

  • Ndal se shpjeguari, koha është thesar.
  • Vazhdo të sillesh  me edukat
  • Pak largësi nuk vret njeri
  • Hapi derën  miqësive të reja, të duhura.

Karikatura nga @lascelta_migliore

Etika në rrjet

 Mos e merrni seriozisht  jetën në rrjete  sociale. Nëse nuk pëlqejnë  atë që pëlqeni  ju nuk do të thotë se ju urrejnë.

Jeta vazhdon!

2017-05-16-15-22-41.jpg

 Image by Samuela K. Support new Artist!