Kështu-kështu

Dhe kështu-kështu…

Sa doja të të kisha afër

me sigurinë e buzëqeshjes tënde.

Do ta mbyllte sado pak gojën vetmia.

Do të doja të heshtnin kujtimet qofshin ato të qeshura…sidomos ato.

Të bija rehat nga kumbimi i zërit tënd të lumtur.

E di, ti  flutur, ia zbukuron ditën të tjerëve…

Unë rri pres thërrimet e mbetura nga dita.

Jo, jo …S’ke faj…as unë.

Është prap goja e vetmisë

që më kafshon… dhe s’ngopet.

Më ndjek kudo…

Herë se dua të jem larg nga njerëzit e gabuar,

herë se s’i kam afër të duhurit.

Advertisements

Mbetsh atje  dritë

Bie errësira…dhe  sheh dritë.

Shkëlqime të imta jete.

Pikla rrezatuese shprese.

Shpime në qiellin pafund, janë yje.

U dashka të bjerë errësira  herë-herë, se shoh që paska mbetur pak dritë edhe në sytë e mi.

Mbetsh atje dritë.

Vangogh – Frymëzim

Ra qielli në tokë.

Pa kuptuar u shpërbë në dhe.

E mori toka qiellin e qielli e shkriu të kaltrën në kashtë e baltë.

Kufijt lëvizin ashtu si mendja shkrin marrëzinë dhe urtësinë.

Veç ji

Veç ji! Mos u mundo  tepër.

Veç ji! Mos u duk tepër.

Shpëlaje veten  nga boja  e tjetrit.

Shpëlaje  fytyrën  nga buzëqeshjet e rreme.

Ji real! Mos u ngatërro me aktrimin.

Ji real! Mos u ngatërro  me pëlqimin.

Veç jeto! Natyrshëm …

Vajzë Prishtinase

 

2017-06-12-14-45-42

Vazhdoni me leximin e “Vajzë Prishtinase”

Vajzë Shkodrane

Flori rrëshqet nga supet e larta.

Mjaltë buron nga hojet e shpirtit.

Puhizë kur dorën në flokë e çon.

E bukur hënëz, shpërndan dritë natës së hirtë.

Syrin e mprehtë e mbajttë me vete, e therttë  djalin në zemër.

Oh e bukur lëkur-ndritur, shkëndije malesh, ndize jetën!

Pictures credit  hiddencookiejar

 

Bora 

Bora e këtyre ditëve më kujtoi këto vargje që kam postuar një herë…

Bora

E bukur borë e bardhë, e pastër. 

E butë, e kadiftë.
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.


Dy fytyra ka bora.
Të gënjen me lojëra naive, fsheh gropa të pabesa


Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë, gënjen aq shumë.

E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.