Mbetsh atje  dritë

Bie errësira…dhe  sheh dritë.

Shkëlqime të imta jete.

Pikla rrezatuese shprese.

Shpime në qiellin pafund, janë yje.

U dashka të bjerë errësira  herë-herë, se shoh që paska mbetur pak dritë edhe në syte e mi.

Mbetsh atje dritë.

Advertisements

Veç ji

Veç ji! Mos u mundo  tepër.

Veç ji! Mos u duk tepër.

Shpëlaje veten  nga boja  e tjetrit. 

Shpëlaje  fytyren  nga buzëqeshjet e rreme. 

Ji real! Mos u ngatërro me aktrimin. 

Ji real! Mos u ngatërro  me pëlqimin.

Veç jeto! Natyrshëm …

Vajzë Prishtinase

 

2017-06-12-14-45-42

Vazhdoni me leximin e “Vajzë Prishtinase”

Vajzë Shkodrane

Flori rrëshqet nga supet e larta.

Mjaltë buron nga hojet e shpirtit.

Puhizë kur dorën në flokë e çon.

E bukur hënëz, shpërndan dritë natës së hirtë.

Syrin e mprehtë e mbajttë me vete, e therttë  djalin në zemër.

Oh e bukur lëkur-ndritur, shkëndije malesh, ndize jetën!

Pictures credit  hiddencookiejar

 

Bora 

Bora e këtyre ditëve më kujtoi këto vargje që kam postuar një herë…

Bora

E bukur borë e bardhë, e pastër. 

E butë, e kadiftë.
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.


Dy fytyra ka bora.
Të gënjen me lojëra naive, fsheh gropa të pabesa


Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë, gënjen aq shumë.

E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.

Shëtitje në mal

20160118_130733Para disa ditësh, ju kujtohen ato ditët më të ftohta? Kur sa nxirrnit hundën jashtë jorganit ju dukej vetja si Di Caprio i Titanikut? Pikërisht, me disa miq u kujtuam të bënim një xhiro në Dajt. Ide e mirë! Por thamë pse të mbyllemi në lokal? Të bëjmë piknik! Ide e keqe! Kurrë mos bëni piknik në borë . . . veç në qofshi eskimez. 😊😆 Gjithsesi kaluam bukur. Bora për ne që e shohim kaq rrallë ka një si lloj magjepsjeje. Magjepsja kaloi shpejt kur filloi mpirja! Ndërsa shihja shokë e shoqe duke lozur me borë vura re se poshtë dëborës kishte lloj lloj plehrash e gropa të hapura. Sa keq thashë, bora më kujton ca njerëz . . . E në mendje u mpiksën këto vargje:

 

E bukur borë e bardhë, e pastër. E butë, e kadiftë
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.
Dy fytyra ka bora
Të gënjen me lojëra naive
Fsheh gropa të pabesa
Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë. Gënjen aq shumë.
E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.