Përvoja e shijes

Ekziston një menyrë për të udhëtuar. Një mënyrë për të shijuar gjëra të reja. Ngjyra frymëzuese, aroma të panjohura, është ushqimi. Të provosh ushqime  të reja besoj se ndikon  tek mendja jonë. Na hap horizonte, na çliron  nga zakonet e përditshme. Trondit  pak qiellzen e nëmur  nga gjella  e mërzitshme. Kam vënë re se njerëzit që nuk janë të hapur  në ushqim  … janë disi  të mbyllur  në mendje. Kapen  pas një shije  dhe nuk e lëshojnë.

Kam provuar  ushqimin  Indian. Ishte përvojë intense  shije. Mu duk sikur brenda gojës  pati një festë  me fishekzjarr!  Aromat, erzat, ngjyrat, konsistenca  … dhe enet më çuan  larg  në  ëndrra të ngjyrosura.

Bota jonë nuk është e vetmja, nuk është  më e keqja as më e mira. Bota jonë e vogël duhet  të hap dritare  sa do të vogla që  të futet dritë.

Me siguri do të kthehem tek Chakra jonë.

Një restorant  i lezetshëm, ku mund të hash  me qejf  dhe të kapërdish  një kapsul  Indie. Website  i tyre Chakra jonë  ka shpjegime  të kënaqshme  për ushqimin  që serviret.

Ushqimi  bëhet  pjesë  e jona  … nëse ne jemi  çka  hamë, unë po ndihem  pak indiane. Chakra jonë shumë faleminderit!

Advertisements

Një ditë me mua 

Udhëtim fotografik – Galeria e Arteve

Kalova çaste  të bukura midis  ngjyrave të Qamil Grezdes.

Piktori  gjakovar  i diplomuar në Itali.

Nuk mund të komentoj  shumë pasi nuk kam kompetencë. Do t’ju tregoj veç atë  që ndjeva.

Dhembje  të fshehura, poshtë  ngjyrave  gënjeshtare me maturi  dhe talent. Peisazhe  tepër të ëmbla për të qënë të vërteta. Vallë  të ketë  qënë realiteti  apo ëndrra e tij?

Portretet  më ngelën  në mendje. Të fuqishme … atje mu duk sikur pash  shpirtin  e artistit  nëpërmjet  tiparëve  të personit.

Nuk ka nevojë për ngjyra  për  të parë  ngjyrat.

Kohë  e fituar gjithmonë në Galeri. Atje njeh  Artin  dhe njeriun.

#letëflasimsishoqe #Oui!Oui!

20170530_121741

Para disa javësh zbulova një butik të lezetshëm. Oui!Oui! Rrallë gjen një person që të buzëqesh në hyrje dhe kaq komunikues sa pronarja e këndshme e këtij dyqani.

Ne gra kemi nevojë që shitësja të jetë si një shoqe që na do të mirën. Një shoqe që nuk na bën të ndihemi keq për kilet e tepërta apo për dobësi, atë e dimë vet! Duam një shoqe që na bën të ndihemi të bukura! Durimi i së cilës na bën të zgjedhim diçka të bukur për vete.

20170530_121121

Tek Oui!Oui! do të gjeni ambientin e duhur për ta trajtuar veten ndryshe.

20170530_120904.jpg

Ka veshje të zgjedhura me kujdes dhe të veçanta për të gjitha shijet!

Oui!Oui! Rr. Muhamet Gjollesha

Ndiqni në Instagram: @oui.oui.shop

 

 

Ta pimë një kafe

Në Tiranën tonë kafja është fillimi dhe përfundimi. Unë sigurisht pi kafe dhe bie lehtë pre e shijes së kafesë në kafene. Atje ku ne banoret e këtij qyteti e ndalim kohën për ca minuta . . . ose orë . . . ç’rëndësi ka. Disave mund t’u duket çudi. Në fakt ta shtysh një filxhan kafe për një orë do një çik talent. Talent i lindur që kërkon shumë praktikë. Aroma e kafesë ka aromën e miqësisë. Ka shijen e ujdive. Kafja pihet me shumë por të ngjit veç me disa. Rituali i përditshëm do kohën e vet. Ndalohet nxitimi. E urrej nxitimin. E dua kafen. Kafja ka shije takimesh dashurie. Kafja ka nxehtësinë e polemikave. Atje qahen hallet, zgjidhen . . . ose harrohen. Bluarja e kafesë ngjason me bluarjen e esencës njerëzore e cila shtrydhet nën presion dhe del . . . kryevepër. E shtrydhur, e fortë apo e hollë sipas muhabetit ajo përshtatet.

 

Tiranën e marr hua e bëj timen

fb_img_1464690632420.jpg

E shajmë dhe e rishajmë. Ka pluhur, rrugët gjithmonë në rregullim e sipër, makinat  e padisiplinuara . . . këmbësorët dhe më keq! Ka akoma sigurisht . . . por kam qejf t’ju them gjërat që pëlqej. Tirana ka atmosferë, po të rrëmujshme, por plot jetë. Kafenetë e bukura, të çdollojshme janë plot e përplot. E di e di . . . ka kritika dhe për këtë disa bezdisen se ka njerëz që e shtyjnë jetën kot nga një tavolinë tek tjetra. E di e di . . . vjen nga papunësia . . . Por a ke menduar sa bukur është se Tirana i ofron edhe të varfrit mundësinë për të dalë? Mundësinë për të shijuar një muhabet, një gazetë, një libër, një takim me shoqe. Atmosfera që krijohet është kaq festive. Ulu ndonjëherë vetëm, merr një libër bëj sikur lexon. Është estradë. Do gjesh një çift që zihet pa pikë turpi në mes të lokalit. Dy çuna njomcakë me gazetën e hapur për të gjetur punë të shkretët. Dy pleq me republikë që mburren, zëri i tyre bubullues mbulon edhe muzikën pop në sfond. Të duket vetja spektator dhe aktor! Sa më pëlqen të shoh njerëzit nga dritarja, shikon paradokse, por ka jetë. Jetë herë e vështirë, e padrejtë ama jetë. 

Më pëlqen Tirana sepse je një hap nga aktivitetet artistike, shumë shpesh të arritshme. Teatri, opera, koncerte . . . nuk ka veç shfaqje të rëndomta. Gëzoj qytetin që . . . e marr hua e bëj timin. Gëzoj shëtitjet e pafundme. Gëzoj rrëmujën shumëngjyrëshe të tregjeve . . . xixa, ngjyra, mall kinez, plastikë, cohat turke. Pse jo, era e qofteve, era e petullave, kokoshkave. Muhabetet që hapen rastësisht . . . për çudi gruaja në autobus të tregon gjithë hallet e saj vetëm në kohën e një stacioni. Gallatë!

Tirana të lodh por unë e dua! Tirana ka atmosferën e duhur për mua.

Nëse ju pëlqen mos harroni të bëni Like. Ky blog është publik pra mund ta bëni share si të doni e sa të doni. ☺

Shumë faleminderit!