Shtëpitë e mia -Dubrovniku

Nuk e di akoma ku vërtetë do të doja të banoja. Në udhëtim shpesh kam menduar – këtu do të doja të banoja…

Po është një vend që kam në zemër, Dubrovnikun.

Kudo është shtëpia ime

Ky ballkon me vetrata të larta e përmbush nevojën time për dritë. Ndodhet në qytetin tim të preferuar Dubrovnik. E dua Dubrovnikun. Sa herë dua të iki nga marrëzia më shkon mendja të shkoj atje. Atje gjej frymëzim. Ka det, ka natyrë, histori, kulturë, art. Sa herë shkon zbulon ndonjë pjesë që të thotë miradhsh. Të bredh nëpër rrugica e shkallare të ngushta.

Po kjo shtëpi mes sheshit të vogël do ishte e përsosur. E vjetër, me mure që kanë ç’tregojnë. E hapur, me pamje nga sheshi plot kafenesh e restorante. Fisnike, pa bujë e luks të shfrenuar. Afër detit. Porti dy hapa, qëndra dy hapa. Ëndërroj unë e shkreta se tjetër nuk di të bëj.

Kudo është shtëpia ime

Më prit Dubrovnik…

Advertisements

Rreze

Më kaloftë rrezja nga zemra.

Zemra kristal shumëkëndësh ndriçoftë.

Më shpoftë shpresa të ndriçohem përsëri.

Më kaloftë rrezja në sy.

Syri kristal shumëkëndësh ndriçoftë.

Më shpoftë guximi të forcohem përsëri.

Më kaloftë rrezja jote të jetoj përsëri.

Picture by @hajdeseflasim _

Croatia, Dubrovnik