Poetit 

Poeti dhe poezia nuk janë të nevojshëm. Jetohet  pa poezi, rrohet  dhe pa poet. Ashtu si jetohet pa ngjyra, pa shije, pa muzikë, pa dashuri. Ritmi i fjalës tënde do të mbetet  në vesh  të atyre që nuk duan të rrojnë pa ngjyra, shije, muzikë, dashuri, pa poetë e poezi.

Foto nga web 

Advertisements

Në autobus – Trishtimi

Shtypemi  dhe ngjeshemi, betohem  se nuk rri  kaq  gjatë  përqafuar  as me personin e dashur. Intimiteti deformohet. Gjendesh ngjitur me një të panjohur,  ndjen  frymën  në qafë të tjetrit, mbështetesh  tek shpatulla  e tetës, e cila mirëkupton. Shkrihen qeniet  tona. Nuk kuptohet  ku fillon  shpirti im  e ku mbaron i tjetrit.
Një nënë nga fshati mban një torbë të rëndë me shishe qumështi.  Fle, koka i lëkundet  rregullisht. Sa herë  frenon  mjeti, zgurdullon  sytë e më pas kthehet  ëmbël  në gjumë. Frenon  autobusi edhe një herë  e kësaj  rradhe unë bie tek torba  e qumështit. Ndjej lëngun  që tundet  e them me vete  – u bë gjalp -. I kërkoj falje  dhe nëna  hap zemrën. Më tregon  gjithë ditën e saj.

Ajo nuk ishte nënë, ishte më pak se 50 vjeçe. Ishte çuar në 3 që  të milte lopët, të mbaronte punët, t’arrinte  në Tiranë. Në Tiranë e kapën policët dhe e kthyen. Nuk kishte  shitur asgjë. Ishte tmerrsisht e lodhur. Tmerrsisht e lodhur. E dëgjova, nuk dija çfarë të thoja, nuk dija çfarë  të thoja.

Stacioni im. E përshëndes. Ajo më sheh e thotë – Na iku jeta kot – mbyll  sytë  prap që të flinte.

Zbrita.  Kisha grumbulluar gjithë  trishtimin  e saj. Torba  e saj e pashitur më mbeti  mua në zemër.

Koncerti i Ansamblit Popullor 

Vend i vogël kjo Shqipëri, plot me ankesa  të vjetra  e të reja. Historia nuk tregohet  gjithnjë e ndershme dhe na lë ca pyetje  pezull. Luftëra dhe beteja ku të humburit ngelen njerëzit.  Ngritje  dhe rënie, po e dini cila është  fitorja?

Fitorja janë po njerëzit.  Pikërisht  të humburit mbartin  fitoren, Artin. Ansambli Popullor Shqiptar është  përfaqësuesi i mbijetëses së kulturës  shqiptare. Herë i mbytur, herë i trembur, herë  i lodhur, herë i shndritshëm, herë me çmime, herë i paçmuar. Ama vazhdon. Kjo kulturë  shumëngjyrëshe e cila vjen nga malet, nga deti, nga lëndinat  dhe kodrinat, nga dashuria.

Arti popullor i shtrenjtë, që mbart  vlera, kujtime, gojëdhëna dhe histori. Një histori më e sinqertë ndonëse shumë e zbukuruar  nga muzika, vallet dhe koreografia. Një fitore  e vërtetë Ansambli Popullor Shqiptar, fitore vit pas viti… ku pavarësisht  rrjedhës së ngjarjeve  na jep më të mirën. Nëse në historinë  e betejave  humbasim  gjithmonë diçka,  me artin  fitojmë  më shumë.

Ja disa moment të vjedhura … kliko  videot

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Violinist

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle 

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Kori

 Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle 2

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Këngë 

Bukë dhe Art

Po,  hëngra  dhe sonte. Bukë e Art! mjaftueshëm  për të ushqyer shpirtin  tim të pangopur  për  bukuri. Bukuria  e notave, atmosferes, dritave…

Po hëngra dhe sot, falas. U ktheva nën  çadër  e lumtur, me shpirtin  plot.

Enalda Gjoni  – Flaut 

Ingrid  Pulizo – Piano

Ivana Hoxha 

Shiko video  Sidrit Bejleri – Basso Baritono 

 Mos harro të lutëm  të ushqesh  mendjen  dhe shpirtin  me bukurinë  e Artit. Ajo buka  e fortë dhe e vjetër  do të  shtyhet më kollaj. Ha bukë e Art! 

Gërmadha 

Midis pallatesh të reja, vila pasanikësh…mbetet gërmadha groteske e një bote që pak kujtojnë dhe shumë duan të harrojnë. Mbetet atje …e rrethuar nga projekte të reja…por asnjë s’paska guximin ta hedhë poshtë.

Nuk dua të  shoh  më  gërmadha…as ato  të  zemrës sime.

Galeria : Li Xiaocheng 

Bashkë  me artistin Helidion Haliti  ishin ekspozuar  pikturat  e artistit Li Xiaocheng. Shijoni  dhe ju disa!

Ato të çojnë larg, në një botë  ca të mistershme.

Ngjyrat e akuarelit  ta sjellin  Kinën  ëmbëlsisht më afër.

Arti ta bën  të panjohurën të afërt…

Peshkatarët e perlave 

Peshkatarët e perlave nata  e fundit mbrëmë. Ishte një festë e bukur  për sytë.

Muzika e ndjeshme romantike e kompozitorit Bizet më shënoi  edhe një herë shpirtin.

Vepër e plotë, në levizje. Balet, aktrim, orkestër, këngëtarë,  kori, veshjet, koreografia… çdo gjë më emocionoi. 

Isha kaq afër sa nuk shijova  veç spektaklin por edhe emocionin tek fytyra e vetë balerinëve, të orkestres.  Tensionin, bulzat  e lodhjes, vemendjen, përkushtimin e orkestres. Dallova shijimin e tyre ndersa merrnin  pjesë  në këtë  mekanizëm  magjepseses. 

Ngjyrat e skenes  më ngopen  sytë. Shkëlqimin, rrëzëllitjen  e veshjeve, makjazhin … të gjitha  këto  më çuan në vendin  e preferuar … Ëndrra.

Armando  Likaj

Gerard Akoka 

Inva Mula 

Mos kurseni për artin. Hani  më pak,  vishuni  më  lirë.

Ushqeni  shpirtin…

Vangogh – Frymëzim

Ra qielli në tokë.

Pa kuptuar u shpërbë në dhe.

E mori toka qiellin e qielli e shkriu të kaltrën në kashtë e baltë.

Kufijt lëvizin ashtu si mendja shkrin marrëzinë dhe urtësinë.