Lufta e ankesës

E njihni? Unë po. Është beteja që shpesh dëgjon midis dy njerëzve që duan të bëjnë sikur po interesohen për njeri-tjetrin. Njëri hedh, tjetri pret. Njëri ankohet, tjetri duhet të shtojë të paktën një ankesë, që të fitojë. I pari vazhdon e tjetri, duhet t’ia kalojë. Derisa sfilitet njëri. Derisa njëri duhet të ndihet keq se nuk qenka dhe aq keq. Çfarë fitohet? Fitohet një ndjesi e habitshme krenarie e mbuluar me viktimizëm. E mira nuk ka fund por as e keqja. Prandaj ia vlen apo jo të luftosh.? Sa të kërkosh të mirat më mirë të mburresh me të këqijat. E pra, e si të jetë tjetri më i sëmur se unë, uh po halle? Halle kam unë më shumë.

Ushqehemi me shijen e ëmbël të dhembjeve të vogla të jetës, sikur na bëjnë të ndihemi më të mirë. Sikur meritojmë më shumë. E luftojmë të gjithë këtë betejë, është e pashmangshme. Qenka njerëzore. Kur e luaj këtë lojë më vjen të qesh se e di që kam më pak halle se ty por se si ti rrotulloj fjalët dhe fitoj. E ti ikën i zi sikur nuk ke halle, i zhgënjyer. Disa e duan hallin më shumë se vet jeta. Disave u duhet halli. Sepse çfarë do të ishte jeta e tyre nëse nuk do të kishin një gjë për tu qarë?

Unë dua të humbas luftën e ankesës, më mirë po tërhiqem. Nuk sua të luaj më. Kur jam keq, më mirë nuk po ia them njeriut. E lë të kujtojnë se jam mirë. Se edhe të jesh mirë nuk është faj apo jo? Se kur vuan ia vlen të shijosh çfarë të mbetet. Mua më mbetet ta marr veten me të mirat se sa të rri e të të mbush mendjen njerëzve.

Unë do të ndez qirinjtë, do bëj një dush e do të dëgjoj muzikë, mbase dhe do të kërcej. Unë dhe hallet e mia! Se mund të jem e mirë edhe kështu. Mund të jem e mirë edhe pa dukur fatëkeqe. E po pata një hall, sa të luftoj kot …më mirë po e zgjidh.

candles-pixabay

Advertisements

Buka

Qofshim si kjo buka.
E mirë, e bollshme e bukur.
E bukur e pastër e mirë.
Qofshim si kjo buka.
E dashur e vërtetë e arritshme
U bëfshim bukë për shpirtin e pangopur.
U bëfshim buka e njeri tjetrit.

Bisedë mençurie

-Pse je bërë kaq i thartë? Pse kaq i vrazhdë?

-Nuk është faj im, të tjerët më kanë bërë ashtu. Më kanë zhgënjyer shumë dhe shumë herë!-

-Çfarë të kanë bërë? –

-Më kanë zhgënjyer, mashtruar, më kanë përdorur. Kanë përfituar nga unë. Prandaj vendosa të jem i keq e ti largoj të gjithë. Nuk dua më të ndihem i shfrytëzuar. –

-Atëherë nuk është nevoja të bëhesh më i vrazhdë por më i zgjuar. Vazhdo të jesh i sjellshëm, jo budalla. –

Nëse ndihesh i shfrytëzuar mos u bëj më i vrazhdë por më i zgjuar

Organizimi – Plusko!

Nuk ka gjë më të vështirë se sa të vazhdosh. Sidomos nëse je një person si unë i cili frymëzohet shpejt dhe … mjerisht mërzitet po aq shpejt. Disa i paragjykojnë personat që fillojnë shumë gjëra, sikur nuk dinë të bëjnë asgjë mirë, dhe janë të paqëndrueshëm. Është e vërtet, por nuk janë të gjithë ashtu. Disa prej nesh kanë vetinë të bëjnë shumë gjëra njëkohësisht, kanë kuriozitet të pangopur dhe duan të dinë, të provojnë, të realizojnë sa më shumë të jetë e mundur. E luftoja këtë prirje duke u përpjekur të qëndroja e përqendruar vetëm tek një gjë.

Me kohë mësova se më duhej të provoja shumë aktivitete nëse doja të ndihesha e plotë. Në vetë vete nuk më intereson produkti që nxjerr por emocionet, përjetimet.

Plusko pra! – i them vetes. Mos mendo se duhet të bësh veç një gjë. Provo, përshtatu me veten. Provo gjërat e reja.

Shpesh shtëpia ime i ngjan një punishte artistike, rrobaqepsi, galeri arti dhe depo kopshtarie me laptopin gjithmonë gati për të shkruar. Pluskoj me frymëzim nga një projekt në tjetrin.

E pranoj se organizimi i sendeve mund të jetë sfidues. Me kalimin e kohës rrethohem nga shumë projekte të pambaruara.

Kur më del përpara diçka që dua të bëj, përpiqem të vlerësoj se ç’mund të nxjerr prej asaj përvoje. Nëse kam provuar një herë Decoupage përshembull, dhe nuk më ka frymëzuar, preferoj të provoj diçka tjetër më mirë.

Kur dua të merrem me një hobby sa për të provuar tani bëj kështu. Ftoj dikë që të merremi bashkë dhe e përfundojmë brenda ditës.

Kur filloj diçka e nis si përvojë, provë. Prandaj nuk investoj shumë në blerjen e çdo pajisje e material.

Përdor kutia për secilin projekt. Nëse shoh se nuk i hap për shumë kohë. Frymëzo dikë duke dhuruar gjithë kutinë!

Mos harro se pluskimi nga një aktivitet në tjetrin duhet të jetë kënaqësi e jo stres. Ndoshta hobby yt është thjesht të provosh hobby të tjerëve!

Tani, nuk kam më hobby, por thjesht punë që më japin kënaqësi. Sepse po kthej hobby në punë!

Pluskim të mbarë oh qenie të veçanta!

Dalim

E ku do shkojmë? – Është pyejtja që vijon ftesës -Dalim?

Po, sepse paskemi nevojë të dimë për fije e për pe itinerarin e përcaktuar. Kemi nevojë të dimë se do të dalim për të hyrë prap diku. Kemi nevojë të jemi nën kontroll të çdo çasti në jetë. Dal prandaj vetëm veç për të ecur. Vërdall. Me hap të ngadaltë. Shijoj hapin tim. Dëgjoj zhurmat e qytetit, zërat, boritë. Ndjej shijen e smogut helmues, aromën e ëmbëltores. Shoh ngjyrat e vitrinave, qentë me pronarët, pleqtë që luajnë domino. Shoh çdo gjë si për herë të parë. I lë këmbët të lira, të më çojnë ku të duan. Pa qëllim. Pa qëllim, pa vrapuar, pa pasur një orar, pa ndjerë presion. Krejtësisht në dorë të rastësisë.

Sahati-Hajdeseflasim
Si sahat me shigjetat mbrapsht. Sahat i prishur jam. Çastet më duken përjetësi.

Në foto Sahati i Tiranës

Si sahat me shigjetat mbrapsht. Sahat i prishur jam. Çastet më duken përjetësi.

Sahati-Hajdeseflasim
Më pëlqen të humb kohë, se koha humbur më bën të fitoj.

Më pëlqen të humb kohë, se koha humbur më bën të fitoj.

Lodrat- Hajdeseflasim
Më pëlqen të endem, kundër kohës.

Në foto Sheshi Skënderbej

Më pëlqen të endem, kundër kohës.

Pictures by Hajdeseflasim

Një çast dashurie

Në kafe, në qendër, plot me të rinj e njerëz qyteti nuk kish se si të mos vija re këtë nënë. Në çast prania e saj stononte me atë ambient modern dhe muzika pop në sfond. Shikimi kalon te shoqëruesi i saj, nipi. I riu fliste me gjyshen si shoqe, teksa i hidhte sheqerin në filxhan. Në vend se të ishte stonim, ishte harmoni. Veç duke i parë ndërsa pinin kafe mësova tepër gjëra. Mu rrit në pak minuta respekti për atë djalë të panjohur. Disa me turp i fshehin pleqtë e tyre. Të tjerë kujtohen vetëm kur marrin lekë … ose tepër vonë. Ky djalë ka marrë një kafe dhe këmbyer dy fjalë. Mendoj se dha më shumë se ç’mendon. Një çast dashurie që ka për t’ia lehtësuar dhembjet. I dha vetes një çast paqeje, dhe mua mësim jete.

Një çast dashurieTek Mulliri i vjetër

Organizimi-Listat

Jam e fiksuar pas listave! Bëj lista për çdo gjë. Zakon që kam pasur që fëmijë. Bëj listë pazari sipas kategorive. Lista të dëshirave, të punëve, të njerëzve që duhet telefonoj apo të shkruaj. Lista e aktivitetëve të ditës. Kur udhëtoj bëj një list të gjërave që dua të marr me vete. Madje dhe të gjërave që dua të shoh, ndoshta ekzagjeroj pak…Sinqerisht më ndihmon shumë të mbaj nën kontroll kohën dhe ekonominë.

Nëse vërtetë nuk ke bërë kurrë një listë do të thotë se veçanërisht ke nevojë të fillosh.

Nuk kam kohë të rri të shkruaj-thua?Ndodh që pikërisht personi që nuk ka kurrë kohë të shkruajë një listë ka kohë të kthehet 3 herë tek dyqani për shkak të harresës. Sikurse ai që nuk ka para përfundon të blejë çfarë i del para … duke shpenzuar dyfishin e pa u ngopur.

Lista është hapi i parë drejt organizimi

Listat-Pixabay

Picture credit by Pixabay

Lista shpëton kohë, para dhe mund!

Organizimi – Pasuria

Mund  të jesh  i kamur edhe mos të kesh  asgjë ose me të ardhura  të pakta  e të kesh çdo  gjë që duhet.

Po ka njerëz  të pasur  të cilët  harxhojnë  lekë  pa e kuptuar. Shpesh nga një hyrje  mujore  të mirë mbeten  pa lekë.

Si të jesh  “vërtet” i pasur?

  1. Mos shpenzo  kurrë  nëse  nuk ke mundësi.
  2. Mos kërko  kurrë  borxh, veç  në raste  ekstreme.
  3. Bëj  një listë të gjërave bazë mujore.
  4. Mbushe  shtëpinë  me ushqime të domosdoshme.
  5. Jepi  përparësi Ushqimit të mirë dhe Shëndetit.
  6. Bëj një listë dëshirash.
  7. Mos u bëj  kërnac
  8. Ule standardin  e jetës  në gjërat  që duken, por mos ul standardin e ushqimit apo ushqimit  shpirtëror.
  9. Kujto  se mund  të dalësh e të kënaqesh  dhe pa lekë  ose me pak.
  10. Pasuro  mendjen! 

Zgjidh  të jesh  i pasur!

Valle hedhin këta shqiptarë

Pas lajmit të vdekjes së Rexhep Çelikut, vendos të publikoj këtë poezi time modeste, e frymëzuar duke parë Ansamblin para shumë vjetësh.

Arti dhe vallja popullore ka fytyrën e tij.

Valle hedhin këta shqiptarë,

Herë në hapa të ngadalta, si ditët e dimrit

herë si vera  netëve të nxehta.

Valle hedhin këta shqiptarë herë të shpejta,

si çastet e lumturise…

herë si era e stuhise.

E po daullja reh reh

në zemër e në qenie

Ky ritëm i pangopur  më përpin

Kjo daulle që pikon si gjak

jep impuls venave te mia

Valle hedhin këta shqiptarë valle plot hare, gëzim e dritë.

Valle dasmash, grash, barinjsh.

Ç’thjeshtesi e ç’madheshti

Ç’perpëlitje e ç’ngjyra

Sa e kuqe behet skena

plasin zemrat nga furia

Sa e zezë hera herës,

nga këngët e kurbetit

Sa e çelur manushaqe

nga vallet e lëndines.

Ç’përpelitje, ç’ngjyra, ç’njerëz

Çdo zemër buçet me gjallëri

Sikur të mos të vij nga shpirtëra

Po të jenë shpirtëra vet

Ç’freski perçojnë, ç’dhuratë!

Se sot po shoh se tek ky vend

Nuk ka vetëm baltë e dhembje

Nuk ka vetëm gri e zymtësi

Nuk ka vetëm skamje e frikë

Por dajre e hare

Ka ngjyrë të kuqe e krenari

Ka valle e pasuri

Degjoji mirë, o mik

Degjoji mirë tringëllima e deleve,

Erën e egër në qafat e malëve

Degjoji mirë, mos e rrudhos hundën as me isot e Labërisë

Se deti i frymëzon, valët dhe shkëmbinjtë

Dëgjo hap veshët

Se daullen , dajren, gajden, dhe violinen

Të flasin e të rrëfejnë se çka ky vend kaq i çuditshëm

Se çka ky popull për ty i rrëzikshëm

Hapi sytë o mik, kulloti një herë

Përpiji ngjyrat e shiko ç’thesar

Shiko, e do kuptosh natyrën e një shpirti

Natyrën e kësaj toke

Dhe të pushosh një herë ta  shash

Ç’ngjyra të papara, nuse të stolisura

Me xhixha e të qëndisura

Ç’nder në levizjet femërore

Ç’ndrojtje në levizjet brenda rrethit

Ç’dashuri në qeshjet e secilës

Tunde shaminë o vajzë e mos u lodh

Tundi xhixhat e mos ndalo

Këndo sa te kësh frymë

Hidhuni  ju djem lëndinash

Kërceni e mos u mpini

Sa të kuptojnë se ç’jeni

Se këtu nuk ka vetëm baltë e dhembje

Gri e zymtësi

Skamje e frikë

Por ka dajre e hare

Ka ngjyrë të kuqe e krenari

Ka valle e dashuri

 

 

Rri me njerëz që të frymëzojnë

Hajdeseflasim  për ato lloj personash që kalojnë në jetën tuaj për pak çaste dhe ndryshojnë gjithçka. Të ngjisin dashurinë për jetën dhe energji pozitive. Me ta kënaqesh jo veç se ata vet janë interesant dhe të mirë, por të bëjnë të ndihesh dhe vet po i mirë. Nxjerrin më të mirën nga ty. Nxjerrin më të mirën, atë të mirën që dhe vet kishe harruar se kishe… se paske akoma.

Edhe nëse shkurt takimet me këto persona janë të dobishme, gjithmonë ndihesh i mbushur, i kënaqur. Gati për të jetuar jetën ndryshe, me motive të reja, me forca të reja. Qëndro mës shumë me persona të tillë, dhe kufizo njerëzit negativë vetëm me takime të nevojshme. Mjerisht disa  të njerëzve më pozitivë mund të banojnë larg, por ja që Interneti na hyn në punë. Mbaj kontakte me këta, shkruaj, lejo të të shkruajnë, ndoshta pa dashje edhe ti do të jesh frymëzim për ta.

Qiell-Hajdeseflasim

Miqtë e mirë respektojnë vendimet e tua, bëhen krah në projekte, ëndërrojnë me ty.