Je apo ke?

Dyqanet, qëndrat tregtare, boutiques, blerje online. Të gjitha gëlojnë me njerëz të pasur dhe jo. Të gjithë kërkojnë arsye për të blerë, përherë e gjejnë. Qeset mbushen kollaj, syri hapet më shumë, ndoshta zemrat mbeten të zbrazura.

Si të jesh i kamur apo dëshpërimisht i varfër, mund të kesh problemin e një shtëpie mbushur me sende të bukura por të papërdorura ose një gjendje shpirtore mjeranesh sa herë duam diçka që nuk e zotëron dot.

Do t’ju zbuloj një sekret timin.

Më ka ndodhur jo rrallë, të kem shije të hollë. Se si nuk e di, po më shkon syri tek gjëra të bukura e të shtrenjta. Ato këpucë, ajo pallto ma bëjnë me sy, fjala “jo” e arsyes ndizet dhe më fik pak.

Mendova pse ka kaq shumë rëndësi për mua ti kem pikërisht ato, pse i dua kaq shumë?

Pasja është më e fuqishmja se qënia? Shpika një lojë që çmend shitësit dhe më kënaq mua. Futem në dyqanin ku do të gjej më të mirën. Në fund të fundit qëllimi është të ndihesh mirë. Në fund të fundit e meritoj të ndihem mirë.

Vesh pallton e bukur, këpucët. Shihem në pasqyrë. Shitësja tek sa më ndihmon më thotë: Sikur është prerë për ju. Sa ju shkon. – Në moment bëj një lojë psikologjike dhe përqëndrohem tek ndjesia që më japin. Pyes veten, si ndihem brenda palltos, po me këto këpucë?

Oh si ndihem?! Jam e fuqishme! Tigër! Po me këpucët? Oh ndjej gjithë feminilitetin që shpërthen nga takat. Jam version tjetër. Pra të kesh të bënka të jesh ndryshe? Eh jo, nuk e pranoj. Unë dua të Jem e fortë dhe femërore e jo ti kem këto cilësi varur në dollap.

Të jesh është më e rëndësishme se sa të kesh.

Me krenari i them se nuk do t’i blej. Të paktën jo për momentin. Shkoj në shtëpi dhe provoj ato që kam, dhe e di? Unë jam tiger dhe femërore. Nuk kam nevojë ta blej atë lirë apo shtrenjtë qoftë.

Një ditë ndoshta do ti kem, dëshirat janë të bukura, por ndërkohë nuk do Jem më pak.

Ka raste që provon atë kolltukun e bukur e ndihesh si në paqe, apo ndoshta ti djal provon atë makinë që të bën të ndihesh si boss. Nuk i ke dhe pra nuk je? Provoje lojën! Është më mirë të Jesh se sa të Kesh!

Advertisements

Në autobus-Po qesh dhe unë

Këtë po e shkruaj si pa e menduar gjatë dhe pa ditur as pse.

Sikur autobusat mos të ishin mjaft të shpifur, të nxehtë, plot me njerëz duhet të më ndodhte dhe kjo…

Vazhdoni me leximin e “Në autobus-Po qesh dhe unë”