Organizimi-Listat

Jam e fiksuar pas listave! Bëj lista për çdo gjë. Zakon që kam pasur që fëmijë. Bëj listë pazari sipas kategorive. Lista të dëshirave, të punëve, të njerëzve që duhet telefonoj apo të shkruaj. Lista e aktivitetëve të ditës. Kur udhëtoj bëj një list të gjërave që dua të marr me vete. Madje dhe të gjërave që dua të shoh, ndoshta ekzagjeroj pak…Sinqerisht më ndihmon shumë të mbaj nën kontroll kohën dhe ekonominë.

Nëse vërtetë nuk ke bërë kurrë një listë do të thotë se veçanërisht ke nevojë të fillosh.

Nuk kam kohë të rri të shkruaj-thua?Ndodh që pikërisht personi që nuk ka kurrë kohë të shkruajë një listë ka kohë të kthehet 3 herë tek dyqani për shkak të harresës. Sikurse ai që nuk ka para përfundon të blejë çfarë i del para … duke shpenzuar dyfishin e pa u ngopur.

Lista është hapi i parë drejt organizimi

Listat-Pixabay

Picture credit by Pixabay

Lista shpëton kohë, para dhe mund!

Advertisements

#letëflasimsishoqe #Oui!Oui!

20170530_121741

Para disa javësh zbulova një butik të lezetshëm. Oui!Oui! Rrallë gjen një person që të buzëqesh në hyrje dhe kaq komunikues sa pronarja e këndshme e këtij dyqani.

Ne gra kemi nevojë që shitësja të jetë si një shoqe që na do të mirën. Një shoqe që nuk na bën të ndihemi keq për kilet e tepërta apo për dobësi, atë e dimë vet! Duam një shoqe që na bën të ndihemi të bukura! Durimi i së cilës na bën të zgjedhim diçka të bukur për vete.

20170530_121121

Tek Oui!Oui! do të gjeni ambientin e duhur për ta trajtuar veten ndryshe.

20170530_120904.jpg

Ka veshje të zgjedhura me kujdes dhe të veçanta për të gjitha shijet!

Oui!Oui! Rr. Muhamet Gjollesha

Ndiqni në Instagram: @oui.oui.shop

 

 

Një ditë me mua!

Sot Tirana më bëri  një dhuratë! Më fali shijen e një gjëje të thjeshtë! Shkova tek Pazari i ri, mënëfund mund të quhet i tillë! U zbavita jashtë mase!

Pastërti, rregull, ide të reja, mundësi  të reja… të gjitha këto akoma të shoqeruara  nga shija e vjetër tradicionale, bukë e qofte. 

E pëlqej të renë por kam gjithmonë frikë mos shaktërron vlerën  e së kaluares. Prandaj u kënaqa  shumë kur pash se ishte ruajtur  stili i Pazarit! Ndërtesat kanë tani përsëri  identitetin  e tyre!

Pazari i  ri llokum. Pazari besoj se do të jetë aktivitet  i pëlqyeshëm, ku dhe të moshuarit  mund të përfitojnë  për të pirë një kafe në diell.

Pallatet e lyera me motivet shqiptare, sikur  qylymet janë nderë në qiell … të bëjnë të ndihesh në shtëpi.

Vjen dëshira të blesh kur sheh mallin mirë, kur ka pastërti, kur shitësi është  i motivuar  dhe të pret me buzëqeshje.

Markata e peshkut

Vjen dëshira  të mbëstesesh nismat të reja të tregut.

Vjen dëshira … të shijosh traditën  e rizbuluar që për tepër  kohë ishte nën gërmadhë. Poshtë Pastiçeria Reka

Po nuk bleve në Pazar të ri, s’je Tirons s’je vendali!

Pranvera

Po sikur t’ju thoja se e urrej Pranverën? Ajo është e bukur! Çelin lulet, lulëzojnë pemët edhe vazot në ballkonet më të harruara. Çdo gjë duket më e bukur, rrugët, trotuaret, bahçet më të rëna. Të rinjtë lënë orët  e mësimit. Vajzat hollojnë veshjet, djemët rrinë qosheve. Edhe njerëzve më të rëndomtë u bie një nur rastësishëm. Dashuria shpërthen si sythat e parakohëshme e budallaqe. Çdo cep mbulohet nga një hije rozë që supozohet të të lumturojë. Zogjtë cicerojnë…Unë?

Refuzoj  të bëhem viktimë e këtij mashtrimit kimikë. E pse u dashka  koha, moti të diktojë humorin tim? Sigurisht,  dua të jem e kënaqur  por jo pavetëdije. Jo pa arsye, jo pa dashje. E urrej Pranverën kur përpiqet  të më mashtrojë e pafytyrë dhe shendever. Oh po … le të çelin të gjitha  … le të dashurohet dhe ky brez  budallenjsh. Unë do mbetem hundë e buzë  … vetëm, duke luftuar kundër Pranveres.

Dëgjoje Pranverën 

 

Etika në rrjet 

Edukata, mirësjellja nuk është thjesht  një kod. Përcjell sipas meje, mirësinë dhe vlerën e brëndshme të çdo njeriu. Ndonëse zakonet ndryshojnë, mirësjellja buron nga një shpirt të mirë, me vlerë. Shpejtësia e përdorimit të internetit nganjëherë por dhe shpesh,  na bën arbut, të menduar, të ashpër. Ki kujdes kur shkruan apo komenton. Do të dukesh edhe atje se kush je!

Çfarë është një blog? 

Blogu

Fjala blog vjen nga anglishtja WEB-LOG. Për vete do ta përshkruaja ditar në rrjet. pra, blogu nuk është veç një bllok shenimësh, ditar po regjistrim në rrjet. Ashtu si në një bllok shënimesh, mund të shkruash çfarë të duash. Zakonisht shkruhet me një gjuhë bisedore dhe pa u zgjatur shumë si do të bëje në një libër. Lezeti është se mund të shtosh foto e veçori të ndryshme. Ke mundësi pafund për të zhvilluar fantazinë. Ajo që e bën të bukur një blog ësht se edhe lexuesit mund të komentojnë. Kjo të jep shumë kënaqesi. Nëse do të shkruash një blog të duhetë të paguash një “vend” në rrjet. Lumturisht ka disa site si wordpress.com që të ofrojnë një mundësi falas. Pastaj mundë vendosësh të blesh apo jo paketat e tyre për më shumë veçori. E thënë ndryshe, ata kanë një bllok shënimësh të madh të clin ia japion hua atyre që e kërkojnë. Nga fjala blog del fjala blogger, pra ai që shkruan blogun. Një blogger mundë të reklamojë produktet apo punën e vet. Mund të paraqesë foto për modën dhe artin. Disa thjesht ndajnë interesat e tyre si gatimi, punime të ndryshme, këshilla për estetikëm e të tjera. Mjerisht disa janë kopje e kopjeve të blogëve të tjera dhe nuk ia vlejnë fare. Të tjera merren veç me thashathemnaja të vipave, po nejse…

 

Pse shkruaj unë një blog?

Sepse në faktë e kam bërë gjithmonë. Kam mbajtur bllok me vete gjithmonë, gjithandej e gjithësesi. Nuk rri dot pa shkruar. Blogu më jep mundësinë e bukur tani ta ndaj me të tjerët këtë pasion. Gjithashtu, sepse më kënaq. Kur shkruaj jam unë. Më pëqen të komunikoj dhe kjo është mënyra më e mirë që njoh.

Si funksionon Hajdeseflasim?

Blogu Hajdeseflasim lexohet nga çdokush. Nëse doni të shkruani një koment mund të regjistroheni. Vendosni një email dhe një fjalkalim. Mos kini frikë, adresa juaj nuk do të jetë publike nëse nuk doni, madje mund të zgjidhni të shkruani komente anonime. Regjistrimi do të bëj të mundur të dini sa herë ngarkohet diçka të re. Zakonisht të regjistruarit kanë përparësi nëse shitet apo jepet diçka falas.

Autori i një libri kupton sa u çmua vepra e tij nga shitja. Autori i blogut mezi pret komentet tuaja! Mund të kuptoj se çfarë ju pëlqen më shumë dhe t’ju vij pas avazit! Prandaj pres me kënaqësi komentet tuaj!

Nëse doni shpërndajeni me ndihmën e butonave në fund të faqes ose duke kopjuar linkun.

Ju falënderoj shumë! Nuk prisja të ishit kaq shumë!

Nëse keni pyetje ju lutëm komentoni!

Hajdeseflasim!

Bora 

Bora e këtyre ditëve më kujtoi këto vargje që kam postuar një herë…

Bora

E bukur borë e bardhë, e pastër. 

E butë, e kadiftë.
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.


Dy fytyra ka bora.
Të gënjen me lojëra naive, fsheh gropa të pabesa


Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë, gënjen aq shumë.

E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.

Gjithmonë pret

Më pret kur kthehem. Gjithë gëzim duke tundur bishitin, ç’them bishtin, tundet i tëri. Më pret kur jam e zënë. Më pret derisa zgjohem në mëngjes për të më mbuluar me ledha . . . Më lëpin veshët çdo ditë. Pret kohën time për çdo gjë, shetitja, ushqimi, loja, përkdheljet. Pret si qen. Si qen pronarin. Pikerisht . . .

Mësoj se unë për vete nuk pres dot. Humb durimin shpejt. Acarohem kur nuk përmbush programin, kur pres dikë, kur nuk përgjigjen pyetjes.  Vij nga një epokë “shtatanikësh” e cila do të mbarojë punë menjëherë. Nuk pret as stinët as motin. Nuk pret. Vij nga epoka ku më i shpejti fiton. Vërtitem me nxitim  se as ata që dua nuk presin . . . Dhe për ti kënaqur më duhet të vrapoj.

Mësoj prej qenit  se dashuria e ndalon kohën dhe pret . . . dhe nëse dua të fitoj duhet të pres.

Udhëtim fotografik -Radio e vjetër 

Sa e vështirë mund të jetë të gjesh pjesë këmbimi të radios së vjetër? Që kaq e vjetër pastaj nuk është… Megjithatë, llambat, pjesët mekanike duken prej një bote tjetër.Të  shkruarat lexohen kinezçe…shenjë e një historie të hidhur. Druri që  e mbeshtjell është modest gati i papërfillshëm. Ndersa po  përpiqej ta rregullonte,  monto-çmonto, gishtërinjtë shtypën fort telat e zverdhura e fap në korent. Radjoja gumëzhiti! Dha shenjë jete. Për një çast ashtu si Radjoja gulçoi në korent, gulçoi dhe zemra. Rrotullonte më kot butonat me shpresë të  gjente këngen e preferuar të rinisë.  Apo për çudi emisionin e fëmijve, përallën e darkës. Tak u fik!

Oh…mbase pjesët e këmbimit do ti gjejmë dhe radioja e vjetër do fillojë të këndojë përsëri…pak ashtu me të keq…Por ec e mbushja mendjen atij …se fjalët,  kënget …nuk përkojnë më me zemrën fëmijë.