Veç ji

Veç ji! Mos u mundo  tepër.

Veç ji! Mos u duk tepër.

Shpëlaje veten  nga boja  e tjetrit. 

Shpëlaje  fytyren  nga buzëqeshjet e rreme. 

Ji real! Mos u ngatërro me aktrimin. 

Ji real! Mos u ngatërro  me pëlqimin.

Veç jeto! Natyrshëm …

Nuk kam shkruar

Nuk kisha ç’të shkruaja? Mjerisht  nuk më ndodh. Kam kaq shumë mendime  sa nuk arrij  ti vë në rradhë. Idetë e pashtershme, frymëzime dhe projekte. Kaq shumë mendime  sa të shpërthej. Sikur  plas. Ndjej gati dhimbje, ndoshta si  dhimbjet e lindjes para se të krijoj  diçka. Sikur  më mblidhen të gjitha përjetimet dhe … Nuk di ç’të bëj më parë. Atëherë  eksploroj. Po, studjoj ndonje teknik poezie si Hajku, studjoj epokat … Romanticizmin  apo Rilindjen. Lexoj, lexoj, lexoj. Çdo gjë lind poezi, muzikë, pikturë. Atëherë shetis.

Në vend të zbraz mendjen  e mbush më tepër. Idetë  marrin  jetë e fillojnë  të më bëhen  si shokët imagjinarë  të fëmijërisë. Rrugët, njerëzit  shndërrohen  në vargje dhe zhurmat  në muzikë. Muzika në qetësues.

Kur nuk shkruaj do të thotë se po plas!

Më prit

Më prit të lutem. E di që do më presësh…

Leviz ti, shumë i zënë dukesh. Nganjëherë nuk të kuptoj se ndryshon çehre shpejt dhe dhunshëm përplasesh. I frikshëm ti, por ta di kokën dhe më ngjan mua. Errësohesh futesh në të thella. Kërkoj të thellat e tua dhe se ç’nxjerr surpriza të çuditshme. Më përgjigjesh ti, me ledhatime të ëmbla dhe me shije të kripur. Leviz ti, ndalon veç në perendim. Qetësohesh ti, atëherë kur shqetësohem unë. Më prit të lutem, e di që do më presësh.


DSCN4427


Më prit det…

Vajzë Shkodrane

Flori rrëshqet nga supet e larta.

Mjaltë buron nga hojet e shpirtit.

Puhizë kur dorën në flokë e çon.

E bukur hënëz, shpërndan dritë natës së hirtë.

Syrin e mprehtë e mbajttë me vete, e therttë  djalin në zemër.

Oh e bukur lëkur-ndritur, shkëndije malesh, ndize jetën!

Pictures credit  hiddencookiejar

 

Bora 

Bora e këtyre ditëve më kujtoi këto vargje që kam postuar një herë…

Bora

E bukur borë e bardhë, e pastër. 

E butë, e kadiftë.
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.


Dy fytyra ka bora.
Të gënjen me lojëra naive, fsheh gropa të pabesa


Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë, gënjen aq shumë.

E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.

Shëtitje në mal

20160118_130733Para disa ditësh, ju kujtohen ato ditët më të ftohta? Kur sa nxirrnit hundën jashtë jorganit ju dukej vetja si Di Caprio i Titanikut? Pikërisht, me disa miq u kujtuam të bënim një xhiro në Dajt. Ide e mirë! Por thamë pse të mbyllemi në lokal? Të bëjmë piknik! Ide e keqe! Kurrë mos bëni piknik në borë . . . veç në qofshi eskimez. 😊😆 Gjithsesi kaluam bukur. Bora për ne që e shohim kaq rrallë ka një si lloj magjepsjeje. Magjepsja kaloi shpejt kur filloi mpirja! Ndërsa shihja shokë e shoqe duke lozur me borë vura re se poshtë dëborës kishte lloj lloj plehrash e gropa të hapura. Sa keq thashë, bora më kujton ca njerëz . . . E në mendje u mpiksën këto vargje:

 

E bukur borë e bardhë, e pastër. E butë, e kadiftë
Hipokrite bora, poshtë fsheh plehra, baltë.
Dy fytyra ka bora
Të gënjen me lojëra naive
Fsheh gropa të pabesa
Nuk e di nëse e dua atë bardhësi që fsheh kaq shumë. Gënjen aq shumë.
E bukur bora mbetet . . . por unë kam hall kur të tretet.