Në autobus

Këtë po e shkruaj si pa e menduar gjatë dhe pa ditur as pse.

Sikur autobusat mos të ishin mjaft të shpifur, të nxehtë, plot me njerëz duhet të më ndodhte dhe kjo… Vazhdoni me leximin e “Në autobus”

Advertisements

Një ditë me mua!

Sot Tirana më bëri  një dhuratë! Më fali shijen e një gjëje të thjeshtë! Shkova tek Pazari i ri, mënëfund mund të quhet i tillë! U zbavita jashtë mase!

Pastërti, rregull, ide të reja, mundësi  të reja… të gjitha këto akoma të shoqeruara  nga shija e vjetër tradicionale, bukë e qofte. 

E pëlqej të renë por kam gjithmonë frikë mos shaktërron vlerën  e së kaluares. Prandaj u kënaqa  shumë kur pash se ishte ruajtur  stili i Pazarit! Ndërtesat kanë tani përsëri  identitetin  e tyre!

Pazari i  ri llokum. Pazari besoj se do të jetë aktivitet  i pëlqyeshëm, ku dhe të moshuarit  mund të përfitojnë  për të pirë një kafe në diell.

Pallatet e lyera me motivet shqiptare, sikur  qylymet janë nderë në qiell … të bëjnë të ndihesh në shtëpi.

Vjen dëshira të blesh kur sheh mallin mirë, kur ka pastërti, kur shitësi është  i motivuar  dhe të pret me buzëqeshje.

Markata e peshkut

Vjen dëshira  të mbëstesesh nismat të reja të tregut.

Vjen dëshira … të shijosh traditën  e rizbuluar që për tepër  kohë ishte nën gërmadhë. Poshtë Pastiçeria Reka

Po nuk bleve në Pazar të ri, s’je Tirons s’je vendali!

Ta pimë një kafe

Në Tiranën tonë kafja është fillimi dhe përfundimi. Unë sigurisht pi kafe dhe bie lehtë pre e shijes së kafesë në kafene. Atje ku ne banoret e këtij qyteti e ndalim kohën për ca minuta . . . ose orë . . . ç’rëndësi ka. Disave mund t’u duket çudi. Në fakt ta shtysh një filxhan kafe për një orë do një çik talent. Talent i lindur që kërkon shumë praktikë. Aroma e kafesë ka aromën e miqësisë. Ka shijen e ujdive. Kafja pihet me shumë por të ngjit veç me disa. Rituali i përditshëm do kohën e vet. Ndalohet nxitimi. E urrej nxitimin. E dua kafen. Kafja ka shije takimesh dashurie. Kafja ka nxehtësinë e polemikave. Atje qahen hallet, zgjidhen . . . ose harrohen. Bluarja e kafesë ngjason me bluarjen e esencës njerëzore e cila shtrydhet nën presion dhe del . . . kryevepër. E shtrydhur, e fortë apo e hollë sipas muhabetit ajo përshtatet.

 

Tiranën e marr hua e bëj timen

fb_img_1464690632420.jpg

E shajmë dhe e rishajmë. Ka pluhur, rrugët gjithmonë në rregullim e sipër, makinat  e padisiplinuara . . . këmbësorët dhe më keq! Ka akoma sigurisht . . . por kam qejf t’ju them gjërat që pëlqej. Tirana ka atmosferë, po të rrëmujshme, por plot jetë. Kafenetë e bukura, të çdollojshme janë plot e përplot. E di e di . . . ka kritika dhe për këtë disa bezdisen se ka njerëz që e shtyjnë jetën kot nga një tavolinë tek tjetra. E di e di . . . vjen nga papunësia . . . Por a ke menduar sa bukur është se Tirana i ofron edhe të varfrit mundësinë për të dalë? Mundësinë për të shijuar një muhabet, një gazetë, një libër, një takim me shoqe. Atmosfera që krijohet është kaq festive. Ulu ndonjëherë vetëm, merr një libër bëj sikur lexon. Është estradë. Do gjesh një çift që zihet pa pikë turpi në mes të lokalit. Dy çuna njomcakë me gazetën e hapur për të gjetur punë të shkretët. Dy pleq me republikë që mburren, zëri i tyre bubullues mbulon edhe muzikën pop në sfond. Të duket vetja spektator dhe aktor! Sa më pëlqen të shoh njerëzit nga dritarja, shikon paradokse, por ka jetë. Jetë herë e vështirë, e padrejtë ama jetë. 

Më pëlqen Tirana sepse je një hap nga aktivitetet artistike, shumë shpesh të arritshme. Teatri, opera, koncerte . . . nuk ka veç shfaqje të rëndomta. Gëzoj qytetin që . . . e marr hua e bëj timin. Gëzoj shëtitjet e pafundme. Gëzoj rrëmujën shumëngjyrëshe të tregjeve . . . xixa, ngjyra, mall kinez, plastikë, cohat turke. Pse jo, era e qofteve, era e petullave, kokoshkave. Muhabetet që hapen rastësisht . . . për çudi gruaja në autobus të tregon gjithë hallet e saj vetëm në kohën e një stacioni. Gallatë!

Tirana të lodh por unë e dua! Tirana ka atmosferën e duhur për mua.

Nëse ju pëlqen mos harroni të bëni Like. Ky blog është publik pra mund ta bëni share si të doni e sa të doni. ☺

Shumë faleminderit!