Në autobus – Trishtimi

Shtypemi  dhe ngjeshemi, betohem  se nuk rri  kaq  gjatë  përqafuar  as me personin e dashur. Intimiteti deformohet. Gjendesh ngjitur me një të panjohur,  ndjen  frymën  në qafë të tjetrit, mbështetesh  tek shpatulla  e tetës, e cila mirëkupton. Shkrihen qeniet  tona. Nuk kuptohet  ku fillon  shpirti im  e ku mbaron i tjetrit.
Një nënë nga fshati mban një torbë të rëndë me shishe qumështi.  Fle, koka i lëkundet  rregullisht. Sa herë  frenon  mjeti, zgurdullon  sytë e më pas kthehet  ëmbël  në gjumë. Frenon  autobusi edhe një herë  e kësaj  rradhe unë bie tek torba  e qumështit. Ndjej lëngun  që tundet  e them me vete  – u bë gjalp -. I kërkoj falje  dhe nëna  hap zemrën. Më tregon  gjithë ditën e saj.

Ajo nuk ishte nënë, ishte më pak se 50 vjeçe. Ishte çuar në 3 që  të milte lopët, të mbaronte punët, t’arrinte  në Tiranë. Në Tiranë e kapën policët dhe e kthyen. Nuk kishte  shitur asgjë. Ishte tmerrsisht e lodhur. Tmerrsisht e lodhur. E dëgjova, nuk dija çfarë të thoja, nuk dija çfarë  të thoja.

Stacioni im. E përshëndes. Ajo më sheh e thotë – Na iku jeta kot – mbyll  sytë  prap që të flinte.

Zbrita.  Kisha grumbulluar gjithë  trishtimin  e saj. Torba  e saj e pashitur më mbeti  mua në zemër.

Advertisements

Koncerti i Ansamblit Popullor 

Vend i vogël kjo Shqipëri, plot me ankesa  të vjetra  e të reja. Historia nuk tregohet  gjithnjë e ndershme dhe na lë ca pyetje  pezull. Luftëra dhe beteja ku të humburit ngelen njerëzit.  Ngritje  dhe rënie, po e dini cila është  fitorja?

Fitorja janë po njerëzit.  Pikërisht  të humburit mbartin  fitoren, Artin. Ansambli Popullor Shqiptar është  përfaqësuesi i mbijetëses së kulturës  shqiptare. Herë i mbytur, herë i trembur, herë  i lodhur, herë i shndritshëm, herë me çmime, herë i paçmuar. Ama vazhdon. Kjo kulturë  shumëngjyrëshe e cila vjen nga malet, nga deti, nga lëndinat  dhe kodrinat, nga dashuria.

Arti popullor i shtrenjtë, që mbart  vlera, kujtime, gojëdhëna dhe histori. Një histori më e sinqertë ndonëse shumë e zbukuruar  nga muzika, vallet dhe koreografia. Një fitore  e vërtetë Ansambli Popullor Shqiptar, fitore vit pas viti… ku pavarësisht  rrjedhës së ngjarjeve  na jep më të mirën. Nëse në historinë  e betejave  humbasim  gjithmonë diçka,  me artin  fitojmë  më shumë.

Ja disa moment të vjedhura … kliko  videot

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Violinist

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle 

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Kori

 Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Valle 2

Ansambli Popullor Shqiptar – 60 Vjetori Këngë 

Bukë dhe Art

Po,  hëngra  dhe sonte. Bukë e Art! mjaftueshëm  për të ushqyer shpirtin  tim të pangopur  për  bukuri. Bukuria  e notave, atmosferes, dritave…

Po hëngra dhe sot, falas. U ktheva nën  çadër  e lumtur, me shpirtin  plot.

Enalda Gjoni  – Flaut 

Ingrid  Pulizo – Piano

Ivana Hoxha 

Shiko video  Sidrit Bejleri – Basso Baritono 

 Mos harro të lutëm  të ushqesh  mendjen  dhe shpirtin  me bukurinë  e Artit. Ajo buka  e fortë dhe e vjetër  do të  shtyhet më kollaj. Ha bukë e Art! 

Gërmadha 

Midis pallatesh të reja, vila pasanikësh…mbetet gërmadha groteske e një bote që pak kujtojnë dhe shumë duan të harrojnë. Mbetet atje …e rrethuar nga projekte të reja…por asnjë s’paska guximin ta hedhë poshtë.

Nuk dua të  shoh  më  gërmadha…as ato  të  zemrës sime.

Etika në rrjet 

Dëgjova dikë që tha:  -“Likes” në Instagram  janë bërë si qokat!- Sa e vërtetë!

Po zëvëndësohen  marrëdhëniet njerëzore me dërgime emoji patetike.

Qokat  le të mbeten qoka njerëzore. Nëse për  shpejt komenton  në  Instagram apo Facebook, kjo nuk i zëvëndëson as urimet as ngushëllimet.

Nëse mendon se një mesazh  mjafton, përpiqu të shkruash fraza nga zemra.

Te Pedonalja

Ndalu pak dhe bli diçka që është bërë nga duar të shtrenjta.

Diçka që rrjedh si gjak ndër shekujsh. Ah sa të varfër jemi, nuk kemi para për këto jo. Kemi për lloj lloj kinkalerish të rëndomtë serie. Kemi për tualete që nuk përdorim kurrë, për bizhuteri vezulluese pa vlerë. Por jo për këto…mjerisht.

Këto copa janë të thurura me dorë në Tezgjah, Vegjë. Janë të punuara në Zadrimë të Shkodrës. Do ti gjeni nëpër dyqane por edhe te Pedonalja.

20170602_115148

Puna e dorës një ditë do të vlerësohet, dhe do të pendoheni që nuk ia bletë atij shitësit ambulant te Pedonalja. Atje do arrini të ulni pak çmimin vërtet, por jo vlerën.

20170602_115158

Kur kalon nga Pedonalja hap sytë  dhe merr një copë Zadrime në shtëpi!

Shiko videon!

Etika në rrjet

Si mund të jem i këndshëm në rrjet?

Kam lexuar se gërmat e mëdha i acarojnë lexuesit.

Postimet me selfie  bërtasin dhe bërtasin …JAM KËTU!

Komente me tonë negativë bërtasin, dhe krijojnë tension të panevojshëm.

Vazhdoni me leximin e “Etika në rrjet”

Udhëtim fotografik – Shkenca dhe jeta

I kujton njeri këto? Rrëmova sa rrëmova dhe gjëta këto!

2017-05-25-12-02-41-104

Nuk po reklamoj asnjëlloj nostalgjie as epoke apo politike. Thjesht i gjeta dhe mendoj se bëjnë pjesë e historisë. Mendoni si i sheh një i huaj. Kurioziteti është gricës.

2017-05-25-12-05-42-344.jpg

E kaluara nuk fshihet.

2017-05-25-12-07-09-151

Gjithsecili i ka disa kujtime, të vetat, të prinderve. Të mira, të hidhura. Të pagjykueshme se kanë kaluar.

2017-05-25-20-46-41

2017-05-25-12-06-12-047

E kaluara nuk mund të kthehet dhe kjo është mirë.

2017-05-25-12-03-01-952

 

 

Nuk kam shkruar

Nuk kisha ç’të shkruaja? Mjerisht  nuk më ndodh. Kam kaq shumë mendime  sa nuk arrij  ti vë në rradhë. Idetë e pashtershme, frymëzime dhe projekte. Kaq shumë mendime  sa të shpërthej. Sikur  plas. Ndjej gati dhimbje, ndoshta si  dhimbjet e lindjes para se të krijoj  diçka. Sikur  më mblidhen të gjitha përjetimet dhe … Nuk di ç’të bëj më parë. Atëherë  eksploroj. Po, studjoj ndonje teknik poezie si Hajku, studjoj epokat … Romanticizmin  apo Rilindjen. Lexoj, lexoj, lexoj. Çdo gjë lind poezi, muzikë, pikturë. Atëherë shetis.

Në vend të zbraz mendjen  e mbush më tepër. Idetë  marrin  jetë e fillojnë  të më bëhen  si shokët imagjinarë  të fëmijërisë. Rrugët, njerëzit  shndërrohen  në vargje dhe zhurmat  në muzikë. Muzika në qetësues.

Kur nuk shkruaj do të thotë se po plas!