Vintage Pjesa 1

Çfarë është Vintage? Makina e vjetër? Fustani demode? Fjala Vintage i ngjan pak fjalës stazhonuar, pra si vera që me kohë bëhet më e mirë. Stili Vintage ose Retro ka marrë dhenë kohët e fundit. Ka prekur  shijen tek veshjet, makinat, shtëpia dhe muzika. Nuk e di se çfarë i shtyn njerëzit të kthehen tek kaluara. Mbase nostalgjia. Disa ama nuk mjaftohen të ndjekin rrymën e modes por duan të ndihen rehat me stilin e veshjes apo që rrethohen në shtëpi. Personalisht më pëlqen të përziej elemente Vintage në stilin tim pak eklektik dhe gjithmonë në ndryshim.  Ama, ka të tjerë që me besnikëri kanë vendosur të kthejnë jetën e tyre në një udhetim në kohë.

Capture

Ju prezantoj këtë çift të lezetshëm.  Vizito profilin e tyre në Instagram 1930_cherie

Ata do t’ju japin  një ide se çfarë do të  thotë një stil Vintage. Atyre u pëlqen  1930 dhe rrotull dhe me sa duket nuk ka të bëj  veç me veshjen  por me shijimin  e jetës e bazuar  në kulturën e kaluar. Kjo nuk do të thotë se janë të prapambetur  apo të çmendur, thjesht  kanë një shije  tjetër. Madje pas këtyre veshjeve jashtë mode fshihen  mendje modern dhe mjaft  të ndritura!

Më pëlqen  të shoh  persona  që kanë  guximin  të jenë vetvetja.

Capture1

Ajo me sa duket  shet nga koleksioni  i saj në dyqanin  online Catherines Vintage Shop! Pra pasioni mund të jetë  edhe përfitues! 

Më thoni  çfarë dini  për stilin  Vintage!

A keni menduar  ndonjëherë të vishni  diçka  ndryshe  nga ç’është  moderne?

Si do të ndihesh sikur të shikoje  njeri  i veshur totalisht si 1930?

A mendon  se ke një veshje Vintage më dërgo  fotot  e tua!  Më kontakto! 

Pictures by cortesy  1930_cherie

Advertisements

Udhëtim fotografik – Shkenca dhe jeta

I kujton njeri këto? Rrëmova sa rrëmova dhe gjëta këto!

2017-05-25-12-02-41-104

Nuk po reklamoj asnjëlloj nostalgjie as epoke apo politike. Thjesht i gjeta dhe mendoj se bëjnë pjesë e historisë. Mendoni si i sheh një i huaj. Kurioziteti është gricës.

2017-05-25-12-05-42-344.jpg

E kaluara nuk fshihet.

2017-05-25-12-07-09-151

Gjithsecili i ka disa kujtime, të vetat, të prinderve. Të mira, të hidhura. Të pagjykueshme se kanë kaluar.

2017-05-25-20-46-41

2017-05-25-12-06-12-047

E kaluara nuk mund të kthehet dhe kjo është mirë.

2017-05-25-12-03-01-952

 

 

Udhëtim fotografik -Radio e vjetër 

Sa e vështirë mund të jetë të gjesh pjesë këmbimi të radios së vjetër? Që kaq e vjetër pastaj nuk është… Megjithatë, llambat, pjesët mekanike duken prej një bote tjetër.Të  shkruarat lexohen kinezçe…shenjë e një historie të hidhur. Druri që  e mbeshtjell është modest gati i papërfillshëm. Ndersa po  përpiqej ta rregullonte,  monto-çmonto, gishtërinjtë shtypën fort telat e zverdhura e fap në korent. Radjoja gumëzhiti! Dha shenjë jete. Për një çast ashtu si Radjoja gulçoi në korent, gulçoi dhe zemra. Rrotullonte më kot butonat me shpresë të  gjente këngen e preferuar të rinisë.  Apo për çudi emisionin e fëmijve, përallën e darkës. Tak u fik!

Oh…mbase pjesët e këmbimit do ti gjejmë dhe radioja e vjetër do fillojë të këndojë përsëri…pak ashtu me të keq…Por ec e mbushja mendjen atij …se fjalët,  kënget …nuk përkojnë më me zemrën fëmijë.

Udhëtim fotografik – Librat e vjetër

Ndala, librat më tërheqin si magnet. Robi i mirë i kish rreshtuar bukur bukur një nga një. S’kishte shumë  por përshkonin pothuajse trotuarin cep më cep.  Nuk para e lëshoj lekun kollaj por librat e përdorur më tundojnë shumë. Pyeta për çmimet, e bleva një. Italisht, i viteve ’30. I mbajtur, i zverdhur, i përsosur. Ai e pa magjepsjen time dhe më tha se librin e kishte një familje intelektualësh që kishin studiuar jashtë. Ai fliste, unë aq desha. Për një çast mendova se po e shpikte, mbase, gjithsesi ishte bukur. Filloja  të doja librin, të doja atë familje . . . Madje  dhe shitësin e shkretë.

Aq dua unë po, libri mu bë kaq i dashur. “Ai qe plak -tha shitësi- vdiq e librat  ia mora fëmijëve me pak lekë”. Tani unë kisha këtë grimcë kulture nëpër duart. Këtë grimcë epoke e histori. Njollat e filxhanit nëpër faqe . . . grimca jete.

Ëndrrën e bukur e thur vet. Më mjafton të ndjej aromën e letrës, të prek faqet të zverdhura, të shkund pluhurin e harresës. Ja kaq desha unë.

Librat e vjetër nuk kanë vetëm përmbajtjen, por kanë shenja e shënime, palosje e njolla, zhgaravina e dedikime të cilat përmbajnë një histori më vete. Një histori që i shton përmbajtjes një vend veç për fantazinë time.

 

Udhëtim fotografik – Freskorja

Më pëlqen ta imagjinoj stërgjyshen në verandë ulur me shoqet, e përkëdhelur nga flladi bregtedar. Më pëlqen ta imagjinoj ndërsa valëvit freskoren me pak tangërllëk. Freskorja u ble në 1928-ën. Nuk i dihet nëse ishte dhuratë martese apo një blerje personale. Di veç se freskorja ka freskuar 4 breza. Ajo ka një pamje të qeshur. . . kontrastet e ngjyrave mendoj se kanë ndikuar tek shijet e mia. E shihja tërë lakmi kur isha e vogël, gjyshja ma fshihte me xhelozi. Derisa vjet gjyshja dhe mami ma dorëzuan. U bëra roje e kujtimit të gjyshes. Një kujtim i lehtë, si ajri që e valëvit. Një kujtim i freskët.

Sendet e saj u ruajtën me shumë kujdes. Gjyshja kur ma dhuroi freskoren sikur më la stafetën e një ëndrre vajzash. Sikur më dha leje të bëhem dhe unë zonjë. Tani freskohem unë në behar, në verandë, buzëdetit.

Është e bukur, e lehtë . . . si nuk qe ndoshta jeta e saj. Por unë e imagjinoj atje . . . verandave të Mesdheut, me qesëndi pas freskores së gjelbërt.

Udhëtim fotografik – “Carte des Vins”

Kam një lidhje të veçantë me gjërat. Nuk ka të bëjë me çmimin apo me bukurinë por me vlerën e tyre shpirtërore. Kam trashëguar nga gjyshi këtë dosje. “Carte des vins” në frëngjisht, si një meny verërash. Ka qenë nëpër duart të gjyshit dhe të babait më vonë. Tani e zotëroj unë.

Zbulova se kjo meny është përdorur nga gjyshi që merrej me tregti. Firma e verës ishte Charles Heidsieck  prodhonte shampanjë. U habita kur pashë se akoma prodhon  shampanjë!

Pjesa e brendshme e dosjes daton 1919. Dhe prezanton firmën më së miri.

Sa herë e shoh mendja ime ëndërrimtare bën një udhëtim . . . shpesh pa kthim . . .