Visit at Bunk’Art

Are you visiting Albania? Or just wandering the Balkans? If so, you must be a special traveller and one of a kind tourist. You must be searching not only bragging beautiful picture to show off, but you might be searching also new experiences and human history. Treat yourself with a wonderful visit at BUNK’ART.

I liked it very much. You will visit the huge Bunker, internally is displayed the historical museum. A complete overview of Albanian History. A jump in time. Glimpses of the regime time are displayed to see how everyday life was. Is intense and takes at least a couple of hours. Is educational and informative. Great for groups and family. Is the perfect place to visit in our Mediterranean hot summer, you will be refreshed! Bring a cardigan with you is cold down there!

You can ask at the entrance for different options of tickets and tours! Ask the amazing staff there!

Please visit their site! BUNK’ART

Advertisements

Paradoks

Shqipëria ka shumëllojshmëri natyrore marramendëse. Gjen male të thepisura dhe det të qelqët. Gjen kodra të buta dhe rrëke të freskëta. Sot gjen qytetin e Tiranës bashkëkohorë, modern, të shpejtë, disi në qejf. Është qytet ku pihet happy hour, ku u përshendetet me Ciao, Bye bye.

Tirana, ku paradokset janë si buka që ha.

Ksamil

I dashur Ksamil kur të pash për herë të parë qe goditje. Rruga drejt teje ishte mbushur me portokaje dhe bimësi mesdhetare. Tre ishujt qëndronin të paprekur, mrekullisht të virgjër. Guralecat rrokulisnin e këndonin me ritmin e valëve.

Qetësi, paqe dhe flutura.

Mbi të gjitha ishe falas oh Ksamil!

Foto nga plazhi privat Abalone

Tani për të gjetur një vend hije duhet të paguash 800 lekë. Për të qëndruar ngjitur e ngjitur me njerëz të tjerë. Në mes një det me mish që nuk notohet.

Nëse do pak qetësi do të duhet të kërkosh dhe të paguash pak më shtrenjtë ( 1000 lekë minimumi). Të paktën do të shpëtosh nga ajo rëra fallso që kanë hedhur gjithandej. E bardhë … ajo është pluhur inertesh. Unë dua guralecat karakteristikë të kësaj zone.

Ah i dashur Ksamil sa keq që ke ndryshuar. Ndoshta edhe unë.

Filtrin e duhur

Shkrep foto ca andej-këtej. Kthehem në shtëpi, e plandosem në kolltuk. Filloj të loz si padashje me filtrat në foto. I zbardh, i pres, i kthej. Provoj dritat, efektet me rradhë. Ikën koha, e gjej veten në një dimension ngjyrash e relievesh… derisa nuk zgjedh filtrin e duhur, të paktën për vete.

Gjetça një filtër dhe për vete. Një efekt të bukur që të më pëlqej vetja. Gjetça një efekt për vete, ta shoh veten ndryshe.

Business Monday! Të mërkurën…

Zakonisht çdo të hënë tek profili @hajdeseflasim_ postoj produkte DXN. Sot nuk është e hënë por bie borë dhe unë midis një batanije dhe tjetren mendova  t’ju jap disa informacione. Është hera e parë që ngarkoj një PDF me WordPress, ju lutem të më thoni nëse ka shkuar gjithçka mirë!

Shkarkoni falas broshurën PDF tek linku vijues DXN Info

Kujdes nga bora!

Hajde se flasim!

Pranvera idiote

Oh Pranverë!
S‘beson tek dimri dhe
guximshëm çel lulet e tua.
Kapërcen stinë dhe mot,
mospërfillëse lëshon sytha e gonxhe.
Kot.
A ngrin ato nga bora e ngrica?
A thahen ato nga era dhe stuhitë?
Ç’do gjë ia vlen për një çast të ëmbël pranvere
edhe nëse idiote.

flower-3123130_1920.jpg

 

Lufta e ankesës

E njihni? Unë po. Është beteja që shpesh dëgjon midis dy njerëzve që duan të bëjnë sikur po interesohen për njeri-tjetrin. Njëri hedh, tjetri pret. Njëri ankohet, tjetri duhet të shtojë të paktën një ankesë, që të fitojë. I pari vazhdon e tjetri, duhet t’ia kalojë. Derisa sfilitet njëri. Derisa njëri duhet të ndihet keq se nuk qenka dhe aq keq. Çfarë fitohet? Fitohet një ndjesi e habitshme krenarie e mbuluar me viktimizëm. E mira nuk ka fund por as e keqja. Prandaj ia vlen apo jo të luftosh? Sa të kërkosh të mirat më mirë të mburresh me të këqijat. E pra, e si të jetë tjetri më i sëmur se unë, uh po halle? Halle kam unë më shumë.

Ushqehemi me shijen e ëmbël të dhembjeve të vogla të jetës, sikur na bëjnë të ndihemi më të mirë. Sikur meritojmë më shumë. E luftojmë të gjithë këtë betejë, është e pashmangshme. Qenka njerëzore. Kur e luaj këtë lojë më vjen të qesh se e di që kam më pak halle se ty por se si ti rrotulloj fjalët dhe fitoj. E ti ikën o i zi sikur nuk ke halle, i zhgënjyer. Disa e duan hallin më shumë se vet jeta. Disave u duhet halli. Sepse çfarë do të ishte jeta e tyre nëse nuk do të kishin një gjë për tu qarë?

Unë dua të humbas luftën e ankesës, më mirë po tërhiqem. Nuk dua të luaj më. Kur jam keq, më mirë nuk po ia them njeriut. E lë të kujtojnë se jam mirë. Se edhe të jesh mirë nuk është faj apo jo? Se kur vuan ia vlen të shijosh çfarë të mbetet. Mua më mbetet ta marr veten me të mirat se sa të rri e të të mbush mendjen njerëzve.

Unë do të ndez qirinjtë, do bëj një dush e do të dëgjoj muzikë, mbase dhe do të kërcej. Unë dhe hallet e mia! Se mund të jem e mirë edhe kështu. Mund të jem e mirë edhe pa dukur fatëkeqe. E po pata një hall, sa të luftoj kot …më mirë po e zgjidh.

candles-pixabay